Ο παραλογισμός της σπατάλης

Στην Ξάνθη μας η βιομηχανική περιοχή όπως διαμορφώθηκε στην α’ και β’ φάση και η βιοτεχνική που προϋπήρχε γειτονεύουν με διαχωριστικό σύνορο ένα ρέμα. Κατά την κατασκευή των υποδομών της β’ φάσης της βιομηχανικής περιοχής οι όχθες του ρέματος διευθετήθηκαν με σαρζανέτ και κατασκευάσθηκαν τρεις γέφυρες βαρέως τύπου για να υπάρχει συγκοινωνία μεταξύ των επιχειρήσεων των περιοχών. Επίσης με τη λογική της επικοινωνίας έγινε και η σήμανση της γεωγραφικής θέσης των μονάδων που λειτουργούν σε αυτές τις περιοχές.

Κάποιοι ιθύνοντες, όχι κακοπροαίρετα, θεώρησαν ότι η βιομηχανική περιοχή πρέπει να φυλάσσεται από εταιρεία security. Για την ανάθεση της φύλαξης στην φθηνότερη προσφορά, σίγουρα προχώρησαν σε διαγωνισμό χωρίς να θέσουν όρο ότι οι γέφυρες των δύο περιοχών πρέπει τουλάχιστον κατά τον χρόνο λειτουργίας των επιχειρήσεων να είναι ανοικτές, για να μην πούμε όλο το 24ωρο. Η εταιρεία που ανέλαβε την φύλαξη έκλεισε με μπάρες τις γέφυρες, τοποθέτησε μόνο ένα φυλάκιο στην είσοδο της βιομηχανικής περιοχής και έτσι ο πολίτης (επισκέπτης ή επιχειρηματίας) περιπλανιέται και αναγκάζεται να αλλάζει εισόδους παρά του ότι συνέβαλε και αυτός με τους φόρους που πλήρωσε στην κατασκευή των υποδομών αυτών.

Λύση 1η: Να μπουν τρία επί πλέον φυλάκια και να ανοίξουν οι μπάρες.
Λύση 2η: Να αλλάξει η σήμανση των βιομηχανιών εφ’ όσον μείνουν οι μπάρες και να υπάρχει χάρτης και κατάλογος των διευθύνσεων των μονάδων σε κάθε είσοδο περιοχής.
Αλλά και πάλι η ΑΠΟΡΙΑ παραμένει γιατί κατασκευάσθηκαν οι δρόμοι και οι γέφυρες. Επιτέλους πότε θα ξοδεύουμε ορθολογιστικά τον ιδρώτα του Ελληνικού λαού;
Περιμένουμε λύση στο πρόβλημα ή απάντηση !!!!